MUNOSIB
Ey gul, jigarim qoni uzoringg’a munosib,
Yuz porali ko’ksum dag’I xoringg’a munosib.
Sarf aylama har bexabara la’li qadising,
To qahru g’azab meni zoringg’a munosib.
Ey gul, jigarim qoni uzoringg’a munosib,
Yuz porali ko’ksum dag’I xoringg’a munosib.
Sarf aylama har bexabara la’li qadising,
To qahru g’azab meni zoringg’a munosib.
Chiqib ishq o’ti ko’ksim chokidin, boshimdin oshibdur,
Quruq shoxeki, go’yo o’z ichidin o’t tutoshibdur.
Ko’zing jon labga yetkurdi, labing jon qo’shti jonimg’a,
Bu ikki do’stlar ul joni mahzunim taloshibdur.
Kelibman dargahingga, shohi xo’bonim, qabul etkil,
Bag’ir qonim bila bul chashmi giryonim qabul etkil.
Umid aylab talab olmoqqa kirdim rohi pokingga,
Yo’lingda aylagan faryodu afg’onim qabul etkil.
Zamona kulfatidin bu ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi,
Bu charxi bemuruvvatdin ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.
Jarohat bo’ldi bag’rim tig’I bedodi raqiblardin,
Bu ko’tohfahm mardumdin ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.
Bukun, ey do‘stlar, farzandi jononimni sog‘indim,
Gado bo‘lsam ne ayb, ul shohi davronimni sog‘indim.
Musofirman, g‘aribman, bekas-u ham benavodurman,
Vujudim dardga to‘ldi, emdi darmonimni sog‘indim.
Tog’ ortiga o’tib ketdi kun,
Sokin cho’kdi toza, salqin tun...
Men deraza ochganim chorbog’,
Sokin uxlar tun ko’rpasida.
Mayin qo’shiq yoyilar har yon,
Esib o’tgan yel sharpasida.
Jilib-jilmas to’lin oy,
Bulut xayolday yengil,
Oy anhorda qulun toy,
Gilosda shig’il-shig’il.
Salqin saharlarda, bodom gulida,
Binafsha labida, yerlarda bahor.
Qushlarning parvozi, yellarning nozi,
Baxmal vodiylarda, qirlarda bahor.
O’tdi oylar g’am bilan oqib,
Dil topmadi zarra tasallo.
Firoqingda qoldim tutoqib,
Ne baloga etding mubtalo!
Qalb bo’lganda yiroqda
Iroda ekan ojiz.
Do’stlar ham ko’p atrofda,
Ammo men yakka-yolg’iz...