Sendek menga bir yori jafokor topilmas,
Mendek senga bir zori vafodor topilmas.

Bu shaklu shamoyil bila xud huru pariy sen
Kim, jinsi bashar ichra bu miqdor topilmas.

Ne vafo umrumda ul jonu jahondin ko’rgamen,
Kim vafo jondin ko’rubdurkim, men ondin ko’rgamen.

Ko’z yo’lidin ul sari husnun nazar aylar edim,
Qon yoshim ul yo’lni tutti, emdi qondin ko’rgamen.

Kim ko’rubtur, ey ko’ngul, ahli jahondin yaxshilig’,
Kimki ondin yaxshi yo’q, ko’z tutma ondin yaxshilig’.

Bu zamonni nafi qilsam ayb qilma, ey rafiq,
Ko’rmadim hargiz, netayin, bu zamondin yaxshilig’.

Jonimdin o’zga yori vafodor topmadim,
Ko’nglumdin o’zga mahrami asror topmadim.

Jonimdin o’zga jonni dilafkor ko’rmadim,
Ko’nglum kibi ko’ngulni giriftor topmadim.

Zahiriddin Muhammad Bobur (1483–1530)

Ko'nglum tilagi visol emishtuk, bildim,

Ul vasl dog'i mahol emishtuk, bildim.

Har qandaki bo'lsa mehribondur, der edim,

Ul dog'i g'alat xayol emishtuk, bildim.

 ***

Zulfig'a ko'ngul qo'yub, parishon bo'ldum

Ko'z oldurubon yuziga, hayron bo'ldum.

Chin dey senga, Boburoki, oshiqliqda,

Har neki qilib edim – pushaymon bo'ldum.

 ***

Husnung sifatini eshitib zor o'ldum,

Ko'rmay seni ishqingg'a giriftor o'ldum.

So'rg'ilki, labing firoqi behol etti,

Ko'rgilki, ko'zung hajrida bemor o'ldum.

 ***

Hijronda, sabo, yetti falakka ohim,

Gar ul sori borsang, budurur dilxohim –

Kim, arzi duo niyoz ila qilg'aysen,

Gar so'rsa men xastani Gulrux, Mohim.

 ***

Yillar tilab, ishni qobu saqlab turdum,

Yuz jahd bila ishni munga yetkurdum.

Mardona bo'l, emdi yaxshidur ish kelishi,

Tengriga seni, elni senga topshurdum.

So‘rma holimniki, bo‘ldum burnog‘idin zorroq,

Jism jondin zoru jonim jismdin afgorroq.

Banda taqrir aylay olmon band-bandim dardini,

Yuz temur band o‘lsa, ondin bu erur dushvorroq.

Mastu bexudluq bila umrungni o‘tkarding, darig‘,

Ey ko‘ngul, mundin beri bo‘l bir nima hushyorroq.

G‘aflat uyqusidin uyg‘on, gar tilar bo‘lsang murod,

Kim, yetar maqsadg‘a har kim, bo‘lsa ul bedorroq.

O‘lgali yettim, mening jonim g‘amidin, ey rafiq,

Dahr aro chun yo‘q kishi sendin manga g‘amxorroq.

Kelmas o‘xshar zaxmating islohg‘a, Bobur, magar,

Har davokim qildilar bo‘ldung dag‘i bemorroq.

Necha davron g‘ussasi bo‘lg‘ay mening jonimg‘a xos,

Koshki o‘lsam, dog‘i bu g‘ussadin bo‘lsam xalos!

Ohu vovaylo – surudum, dardu g‘am – hamsuhbatim,

Boda – ashkim qoni, kim ko‘rdi muningdek bazmi xos?

Gar shikastim bo‘lsa sust ag‘yordin, ta’n etmangiz –

Kim, shikastig‘a sabab almosning bordur rasos.

Oshiq o‘lg‘och, bexudu devona bo‘ldum, bilmadim –

Kim, pari ruxsoralar ishqiga bu ermish xavos.

Xublarni ko‘z ko‘rub, qon qildi Bobur bag‘rini,

Emdi ko‘zdin qon to‘karmenkim, budur anga qasos.