KO’NGUL DOG’ O’LDI…

Zamona kulfatidin bu ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi, 
Bu charxi bemuruvvatdin ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.

Jarohat bo’ldi bag’rim tig’I bedodi raqiblardin, 
Bu ko’tohfahm mardumdin ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.

Bu gulzori fano ichra mahali bexalal yo’qtur, 
Hamesha zaxmi xorodin ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.

Fano mardumlarini sirridin hech kimsa yo’q ogah, 
Qabihguftor mardumdin ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.

Ko’ngul qoni farog’I diydadin bir lahza band o’lmas, 
Vujudim iztirob aylab ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.

Turubdur bag’rim ichra qon misoli g’uncha, naylarman, 
Ochilmay gulsifat ushbu ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.

So’zimdin xotiring uzra gumone o’zga yetkurma
Ki, izhor aylamay naylay, ko’ngul dog’ o’ldu, dog’ o’ldu.

Men rasvoyi olamdin mabodo e’tiroz etma, 
Takallum birla shod ayla, ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.

Ko’ngulni otashin bejo qilibdur nutqi guftori, 
Qayu bog’ andalibidin ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.

Bu so’zni ayladi barpo ajab gustohlik birla, 
Maloli xotir o’lg’aymu, ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.

Ajab ash’ori mavzun bog’ladi Vaysiy hasaddinkim, 
Umarxon zufununekim, ko’ngul dog’ o’ldi, dog’ o’ldi.