DONISHMAND TABIB
Alqissa juda qadim,
Jaholatli zamonda,
Bir donishmand, ulug' hakim,
O'tgan ekan jahonda.
Alqissa juda qadim,
Jaholatli zamonda,
Bir donishmand, ulug' hakim,
O'tgan ekan jahonda.
O'n sakkizga kirmagan kim bor,
Bo`g`imgdan gul termagan kim bor.
Sen haqingda yozib to`rt satr,
Sirdoshiga asta ko`rsatib,
Qo`shni qizga bermagan kim bor.
Dastlab har kim qalam olgan on
Yonib seni kuylar begumon.
Maskan qurib har bir ko`ngildan,
Oshiqlarni qoldirib tildan,
Shoirlarni qilursan biyron.
Tushdim chog`i men ham domingga,
Ezgu hislar baxsh etding menga,
Hayotimga zar lavha bo`lding,
Ilk she'rimga sarlavha bo`lding,
Xayollarim ulfatdir senga.
Yuragimda his etdim qanot,
Tilsim kabi ochilur hayot,
Visoldagi damlarim shirin,
Hijrondagi g`amlarim shirin,
Kulib boqar menga koinot...
O'n sakkizga kirmagan kim bor,
Bog`ingdan gul termagan kim bor.
Qaro qoshing, qalam qoshing,
Qiyiq qayrilma qoshing, qiz.
Qilur qatlima qasd qayrab —
Qilich qotil qaroshing, qiz.
Qafasda qalb qushin qiynab,
Qanot qoqmoqqa qo`ymaysan.
Qarab qo`ygil qiyo,
Qalbimni qizdirsin quyoshing, qiz.
Garchi shuncha mag`rur tursa ham,
Piyolaga egilar choynak.
Shunday ekan, manmanlik nechun,
Kibru havo nimaga kerak?
Kamtarin bo`l, hatto bir qadam
O`tma g`urur ostonasidan.
Piyolani inson shuning-chun
O`par doim peshonasidan.
Ko'nglum tilagi visol emishtuk, bildim,
Ul vasl dog'i mahol emishtuk, bildim.
Har qandaki bo'lsa mehribondur, der edim,
Ul dog'i g'alat xayol emishtuk, bildim.
***
Zulfig'a ko'ngul qo'yub, parishon bo'ldum
Ko'z oldurubon yuziga, hayron bo'ldum.
Chin dey senga, Boburoki, oshiqliqda,
Har neki qilib edim – pushaymon bo'ldum.
***
Husnung sifatini eshitib zor o'ldum,
Ko'rmay seni ishqingg'a giriftor o'ldum.
So'rg'ilki, labing firoqi behol etti,
Ko'rgilki, ko'zung hajrida bemor o'ldum.
***
Hijronda, sabo, yetti falakka ohim,
Gar ul sori borsang, budurur dilxohim –
Kim, arzi duo niyoz ila qilg'aysen,
Gar so'rsa men xastani Gulrux, Mohim.
***
Yillar tilab, ishni qobu saqlab turdum,
Yuz jahd bila ishni munga yetkurdum.
Mardona bo'l, emdi yaxshidur ish kelishi,
Tengriga seni, elni senga topshurdum.
So‘rma holimniki, bo‘ldum burnog‘idin zorroq,
Jism jondin zoru jonim jismdin afgorroq.
Banda taqrir aylay olmon band-bandim dardini,
Yuz temur band o‘lsa, ondin bu erur dushvorroq.
Mastu bexudluq bila umrungni o‘tkarding, darig‘,
Ey ko‘ngul, mundin beri bo‘l bir nima hushyorroq.
G‘aflat uyqusidin uyg‘on, gar tilar bo‘lsang murod,
Kim, yetar maqsadg‘a har kim, bo‘lsa ul bedorroq.
O‘lgali yettim, mening jonim g‘amidin, ey rafiq,
Dahr aro chun yo‘q kishi sendin manga g‘amxorroq.
Kelmas o‘xshar zaxmating islohg‘a, Bobur, magar,
Har davokim qildilar bo‘ldung dag‘i bemorroq.
Necha davron g‘ussasi bo‘lg‘ay mening jonimg‘a xos,
Koshki o‘lsam, dog‘i bu g‘ussadin bo‘lsam xalos!
Ohu vovaylo – surudum, dardu g‘am – hamsuhbatim,
Boda – ashkim qoni, kim ko‘rdi muningdek bazmi xos?
Gar shikastim bo‘lsa sust ag‘yordin, ta’n etmangiz –
Kim, shikastig‘a sabab almosning bordur rasos.
Oshiq o‘lg‘och, bexudu devona bo‘ldum, bilmadim –
Kim, pari ruxsoralar ishqiga bu ermish xavos.
Xublarni ko‘z ko‘rub, qon qildi Bobur bag‘rini,
Emdi ko‘zdin qon to‘karmenkim, budur anga qasos.