Qalbimda goh g‘urur, gohida farah, 
Shu uchqur dunyoni turfa ko‘ribman. 
Yurtma-yurt, elma-el, farsax-bafarsax 
Umrim dovonlarin o‘lchab yuribman.

Bulutlarga yondosh, osmon ostida, 
Kiprikdagi yoshday turibdi dorboz.
Qilichning damiday arqon ustida, 
Ko‘zlarini yumib yuribdi dorboz.

Qani ayt, maqsading nimadir sening, 
Nega tilkalaysan bag‘rimni, ohang, 
Nechun kerak bo‘ldi senga ko‘z yoshim, 
Nechun kerak, rubob, senga shuncha g‘am!

Dunyoni qizg'anma mendan, azizim,
Men sening ko'changdan o'tmasman zinhor.
Mening bu olamda o'z aytar so'zim
Va o'zim sig'inar mozorlarim bor.

Uyg'onguvchi bog'larni kezdim,
Topay dedim qirdan izingni.
Yonog'ingdan rang olgan dedim -
Lolazorga burdim yuzimni,
Uchratmadim ammo o'zingni,
- Sen bahorni sog'inmadingmi?

O'tar bu ko'prikdan jamiki jonzod, 
Chumolidan tortib fillar ham o'tar. 
Sultonlar o'tadi goh shod, goh noshod, 
Zanjirlarin sudrab qullar ham o'tar.

I

Necha kunki yo'q oromim
Kelolmayman hushimga.
Onajonim kechalari
Kirib chiqar tushimga.

Naqadar shiddatli hijron g'ussasi,
Ba'zida ezadi ayriliq - firoq.
Behuda o'tganday hayot qissasi,
Yonmaydi ko'nglingga yoqilsa chiroq.

Yaproqlar, tinmagan, yashil yaproqlar,
Bokira bahorning oltin satrisiz.
Siz umr daftari, asil yaproklar,
Gulshanni anqitgan mayin atrisiz.

Sabzalarga qo'ngan shabnamda 
Latofating, ko'rinar aksing. 
Mayin hislar kezar tanamda, 
Hayotbaxshdir iliq nafasing.