Nachuk bir kelmading, ey laylivash yor, intizor o'ldim,
Firoqing ichra qolgach bir ajab Majnun shoir o'ldim.

Qiyo bir boqmading holimg'a naylay marhamat aylab,
Qolib hajringda doim telbayu devonavor o'ldim.

Ey, aziz farzand, nechog'liq qadrdoningdur otang,
Shafqatu ham marhamatli mehriboningdur otang.

Loyiqi hurmat, itoat ham azizu mo'tabar,
Qiblagohing, xayrixohing, tanda joningdur otang,

Ey birodarlar, kelinglar, oshno Toshkentdadir,
Har kishining istagi, har muddao Toshkentdadir.

Shahdu shakkardan shirin lazzatda har xil mevasi,
Katta-katta bog'u rog' xushhavo Toshkentdadir.

Saharda charaqlaydi osmon to'la yulduzlar...
Tolei tong otarday, kelajagi ko'kday keng,
Ey, mening farzandlarim, qunduz qosh, qora ko'zlar,
Dasturxon atrofiga yulduz kabi to'planing,
Bugun chin arafadir.

Sen yetim emassan,
Tinchlan, jigarim,
Quyoshday mehribon
Vataning - onang,
Zaminday vazminu
Mehnatkash, mushfiq,
Istagan narsangni tayyorlaguvchi
Xalq bor - otang bor,
Cho‘chima, jigarim,
O‘z uyingdasan,
Bu yerda
na g‘urbat,
na ofat,
na g‘am.
Bunda bor:
harorat,
muhabbat,
shafqat
Va mehnat nonini ko‘ramiz baham,

G’uncha ochilguncha o‘tgan fursatni 
Kapalak umriga qiyos etgulik, 
Ba’zida bir nafas olg‘ulik muddat –
Ming yulduz so‘nishi uchun yetgulik.

Zo‘r karvon yo‘lida yetim bo‘tadek, 
Intizor ko‘zlarda halqa-halqa yosh. 
Eng kichik zarradan Yupitergacha 
O’zing murabbiysan, xabar ber, Quyosh!

G'afur G'ulom (1903-1966)